درگاه:انتخابات ریاست جمهوری

از پرتال جامع مسئولین جمهوری اسلامي ايران
پرش به: ناوبری، جستجو

رئیس‌جمهورها

ردیف رئیس‌جمهور دوره حزب دولت نخست‌وزیر
آغاز پایان
۱ سیّد ابوالحسن بنی‌ صدر President of iran Abolhassan Banisadr.jpg ۱۵ بهمن ۱۳۵۸ ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ مستقل دولت اول جمهوری اسلامی ایران [[ محمد علی رجایی]]

ابوالحسن بنی‌صدر با بیش از ۱۰٫۷ میلیون رأی (۷۶%~) در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۵۸)|انتخابات ۱۳۵۸ برنده و نخستین رئیس‌جمهور ایران شد. بنی‌صدر به اسلام‌گرایان چپ و ملی‌گرایان لیبرال گرایش داشت و در ابتدای کارش از حمایت رهبر انقلاب آیت‌الله خمینی برخوردار بود. دوران او همزمان با چالش‌های ابتدای انقلاب ، |گروگان‌گیری سفارت آمریکا جنگ با عراق دچار عدم ثبات و مشکلات داخلی شد و او نهایتاً توسط مجلس شورای اسلامی (با ۱۷۷ رای موافق، ۱۲ ممتنع و ۱ مخالف) به دلیل «عدم کفایت سیاسی» از ریاست جمهوری برکنار شد.

شورای موقت ریاست جمهوری مطابق اصول ۱۳۰ و ۱۳۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی (در آن زمان) در صورت ناتوانی رئیس جمهور از ادارهٔ کشور، «شورای موقت ریاست جمهوری» متشکل از نخست‌وزیر ، رئیس مجلس شورای اسلامی و رئیس دیوان عالی کشور اداره کشور را تا انتخاب رئیس جمهور جدید بر عهده می‌گیرند. مطابق قانون اساسی کنونی، با موافقت رهبر، معاون اول رئیس‌جمهور وظایف رئیس جمهور را بر عهده می‌گیرد.
۳۱ خرداد ۱۳۶۰–۱۱ مرداد ۱۳۶۰
۲ محمّدعلی رجایی 110px ۱۱ مرداد ۱۳۶۰ ۸ شهریور ۱۳۶۰ مستقل رجایی عضو حزب جمهوری اسلامی نبود، اما کاندیدای منتخب این حزب در انتخابات بود. «در حال حاضر، آقای محمدعلی رجایی عضو حزب نیست، ولی چون لایق است، از او حمایت می‌کنیم.» دولت دوم جمهوری اسلامی ایران (مرداد ۱۳۶۰) محمّدجواد باهنر

محمدعلی رجایی با بیش از ۱۳ میلیون رأی (۹۰%~) پیروز انتخابات ریاست جمهوری ایران (مرداد ۱۳۶۰) شد. رجایی مورد حمایت حزب جمهوری اسلامی بود و تنها پس از ۲۸ روز از آغاز ریاست جمهوری خود در [انفجار در دفتر نخست‌وزیری جمهوری اسلامی ایران توسط سازمان مجاهدین خلق ترور شد.

شورای موقت ریاست جمهوری زیر نظر محمد رضا مهدوی کنی ۸ شهریور ۱۳۶۰–۱۷ مهر ۱۳۶۰
۳ سید علی خامنه‌ای 110px ۱۷ مهر ۱۳۶۰الگو:رچ ۱۳ شهریور ۱۳۶۴ حزب جمهوری اسلامی


جامعه روحانیت مبارز
دولت سوم جمهوری اسلامی ایران
میر حسین موسوی
۱۳ شهریور ۱۳۶۴ ۱۲ مرداد ۱۳۶۸ دولت چهارم جمهوری اسلامی ایران

سید علی خامنه‌ای با بیش از ۱۵٬۹ میلیون رأی (۹۵%~) در انتخابات ریاست جمهوری ایران (مهر ۱۳۶۰)|انتخابات ۱۳۶۰]] و بار دیگر با بیش از ۱۲٬۲ میلیون رأی (۸۵%~) در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۶۴) برگزیده شد. در این دوران که با بخش عمدهٔ جنگ همزمان بود و جناح چپ جمهوری اسلامی قدرتمند بود، او از چهره‌های نسبتاً معتدل به‌شمار می‌رفت. با فوت آیت‌الله خمینی و از تاریخ ۱۴ خرداد ۱۳۶۸، به رهبری برگزیده شد و مدتی کوتاه رسماً عهده‌دار هر دو مسئولیت بود. او ضمن واگذاری پیش از موعد ریاست جمهوری، از موسوی خواست تا تاریخ آغاز به کار دولت جدید به کار خود ادامه دهد.

ردیف رئیس‌جمهور آغاز پایان حزب دولت معاون‌اول
اکبر هاشمی بهرمانی (رفسنجانی) 110px ۱۲ مرداد ۱۳۶۸الگو:رچ ۱۲ مرداد ۱۳۷۲ جامعه روحانیت مبارز دولت پنجم جمهوری اسلامی ایران حسن حبیبی
۱۲ مرداد ۱۳۷۲الگو:رچ ۱۲ مرداد ۱۳۷۶ دولت ششم جمهوری اسلامی ایران

اکبر هاشمی رفسنجانی با بیش از ۱۵٬۵ میلیون رأی (۹۴%~) در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۶۸) و بار دوم با بیش از ۱۰٬۵ میلیون رأی (۶۳%~) در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۷۲) رئیس‌جمهور شد. در آغاز دوران ریاست جمهوری او، جنگ تازه پایان یافته‌بود و با انتخاب رهبر جدید، کشور وارد مرحلهٔ جدیدی شده‌بود. با همه‌پرسی بازنگری قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران پست نخست‌وزیری حذف شد، پس از آن جناح چپ افول کرد و با ایجاد تعادل با جناح راست ، یک جناح میانه‌روی پراگماتیست برخاست. در این دوران که «دوران سازندگی» نام گرفت، مسئلهٔ اصلی کشور بازسازی پس از جنگ و توسعه اقتصادی بود. </small>

ریاست‌ جمهوری سید محمد خاتمی سیّد محمّد خاتمی 110px ۱۲ مرداد ۱۳۷۶الگو:رچ ۱۱ مرداد ۱۳۸۰ مجمع روحانیون مبارز دولت هفتم جمهوری اسلامی ایران
۱۱ مرداد ۱۳۸۰الگو:رچ ۱۲ مرداد ۱۳۸۴ دولت هشتم جمهوری اسلامی ایران محمد رضا عارف

سیّد محمّد خاتمی با بیش از ۲۰٬۱ میلیون رأی (۶۹%~) در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۷۶) و بار دوم با بیش از ۲۱٫۶ میلیون رأی (۷۷%~) در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۰) رئیس‌جمهور شد. با آغاز دورهٔ موسوم به « دولت اصلاحات » و «دوم خرداد»، گفتگوی تمدن‌ها و سیاست به اصطلاح تنش‌زدایی در سیاست خارجی مطرح شد و در سیاست داخلی گسترش آزادی به اصطلاح مدنی در چهارچوب قانون اساسی مدنظر قرار گرفت.

ریاست‌ جمهوری محمود احمدی‌نژاد محمود احمدی نژاد 110px ۱۲ مرداد ۱۳۸۴الگو:رچ ۱۲ مرداد ۱۳۸۸ جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی
و جامعه اسلامی مهندسین
و ائتلاف آبادگران ایران اسلامی
در مرحلهٔ اول انتخابات ۱۳۸۴ هیچیک از این سه حزب از احمدی‌نژاد حمایت نکردند. جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی از محمدباقر قالیباف و جامعهٔ اسلامی مهندسین از علی لاریجانی حمایت کرده و ائتلاف آبادگران ایران اسلامی از هیچ کاندیدایی حمایت نکرد.
دولت نهم انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۴)|۱۳۸۴ پرویز داوودی

۱۲ مرداد ۱۳۸۴–۲۶ تیر ۱۳۸۸

اسفندیار رحیم‌مشایی

تیر–۲ مرداد ۱۳۸۸ طی حکمی از سوی دکتر احمدی‌نژاد صورت گرفت؛ «اسفندیار رحیم مشایی» معاون‌اول رییس‌جمهور شد|

بدون متصدّی

۲ مرداد–۲۲ شهریور ۱۳۸۸

۱۲ مرداد ۱۳۸۸|برگزاری مراسم تنفيذ حكم دهمين دوره رياست جمهورى در حضور رهبر انقلاب| ک=وب‌گاه رسمی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای| ۱۲ مرداد ۱۳۹۲ دولت دهم انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸)|۱۳۸۸
محمد رضا رحیمی انتصاب محمدرضا رحیمی به سمت معاون‌اول رییس‌جمهور

۲۲ شهریور ۱۳۸۸–۱۲ مرداد ۱۳۹۲

محمود احمدی‌نژاد در مرحله دوم انتخابات ریاست‌ جمهوری ایران (۱۳۸۴) با بیش از ۱۷٬۲ میلیون رأی (۶۲%~) و در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸) با بیش از ۲۴٬۵ میلیون رأی (۶۳%~) پیروز شد.

ریاست‌ جمهوری حسن روحانی (۱۳۹۲)| دکتر حسن روحانی 110px ۱۲ مرداد ۱۳۹۲ در حال فعّالیّت حزب اعتدال و توسعه در انتخابات ریاست جمهوری انتخابات ۱۳۹۲ ، جامعه روحانیت مبارز از حسن روحانی حمایت نکرد اما وی کاندیدای برگزیدهٔ حزب اعتدال و توسعه و اصلاح‌طلبان ایران و مورد حمایت دو رئیس‌جمهور پیشین (اکبر هاشمی رفسنجانی و سید محمد خاتمی) بود. دولت یازدهم انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۹۲) اسحاق جهانگیری

حسن روحانی با بیش از ۱۸٬۶ میلیون رأی (۵۱%~) در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۹۲) پیروز شد و دولت خود را «دولت تدبیر و امید» نامید.